ازون آدم هایی نیستم که فکر می کنن اگر فلان کارو در فلان تاریخ انجام ندن گناه بزرگی مرتکب شدن. ولی خوشم میاد. فرق نمی کنه این " فلان کار " چیه. فرقی نمی کنه " فلان تاریخ"ش چیه. اعتقاد ندارم که فلان روز " باید " مراسمی اجرا بشه و اگه نشه آسمون به زمین میاد. اعتقاد ندارم که حتما و حتما برای عید باید خونه تکونی انجام بشه و ممکنه حتی اگه به خودم باشه اگر اتاقم - خونه ام- تمیز باشه و احتیاجی به تمیز کردن نداشته باشه انجامش ندم و بی خیالش بشم. ولی خوشم میاد. اعتقادی به مناسک جمعی ندارم. ولی از ولوله و هیاهویی که بین مردم می افته خوشم میاد. عاشق شلوغی خیابون ها نزدیکی ها عیدم. عاشق هیجانی هستم که به زیر پوست این مردم خسته و تنبل می دُوه. ولی ادعا نمی کنم که از فراموش کردن روز تولدم توسط دوستانم دلم شکسته نمی شود. هر چقدر هم اعتقاد نداشته باشم ٬ ولی دوست دارم روزهای مهم را. سالگرد روز خاصی که بین دو نفر مهم شده ٬ تولد ٬ ازدواج٬ روز مادر ٬ روز پدر ٬ عید٬ شب یلدا٬ چهارشنبه سوری ..... حتی سالگرد های مذهبی را اگرچه هیچ اعتقادی به بن و ریشه اش نداشته باشم! که باعث می شود امروز با دیروز فرق داشته باشد. که باعث می شود روز تولد با روزهای دیگر فرق داشته باشد. که باعث می شود وقتی امروز درست یک ماه شده ٬ با بقیه روزهای سال یک فرقی داشته باشد. و من عاشق این تفاوتم و به هر قیمتی که شده باشد حاضرم بهایش را بپردازم. فرقی نمی کنه که این روز خاص برای خود من مهم باشه یا برای بهترین دوستم یا برای مادرم یا ..... ! مهم اینه که  " من " می خوام که برامون فرق کنه. هر سال همین جوره. دوست دارم انقدر اون روز رو اسپشیال کنم که مزه ی اون روز مهم توی خاطر و ذهن طرف حداقل تا چند روز بمونه. بالاخره باید به این سیصد و شصت و پنج روز سال یک جوری هیجان تزریق کرد یا نه؟ اگر همه ی روزهای سال یک جور و یک نواخت باشند که دیگه  فاتحه ی هممون خونده شده ست!

 خوشم میاد اگه یه جور حتی روزشمار واسه این روزها بذارم. دوست دارم هیجانش رو. دوست دارم مزه ی رسیدنش رو. انگار مزه ی انتظارش شیرینه. براش نقشه ها می کِشم. خودم رو موظف به رعایت قوانینی که خودم نوشته ام می کنم. حتی هر چقدر هم دل سردم کنند مهم نیست. مدام به خودم یاد آوری می کنم که مهم این است که این روز مهم برای دوستت یه روز به یاد موندنی خواهد شد حتی اگر فرسنگ ها فاصله داشته باشید و حتی اگر .....  مهم این است که من سعی خودم را بکنم. ولی خب . . . . .  :)

 

ته نوشت بی ربط :

درک مال عقله. عشق مال قلب. وقتی عشق کسی لگد مال میشه درک هم زایل میشه.

ته نوشت دو بی ربط : این بستنی های جدید کاله رو خوردید؟ لا مذهب ها آدم دلش نمیاید بذاره توی فریزر بمونن!  یه دونه این کوکی شکلاتیش* خیلی خوشمزه ست بعد این بستنی وانیلی با تکه های شکلات. من تو یک نشست عصرانه دو تا یک لیتری ازین بستنی ها رو هُلُپی می بلعم!

کوکی شکلاتی بستنی شکلاتیه با تیکه های خامه! ( وای دهنم آب افتاد! ) که هر از چند گاهی هم یه کوکی های کوچولو میاد زیر دندون هات که وسط شون پر شده از دارچین به گمونم. خلاصه خیلی خوش مزه ست از دست ندیدش!