"بخشیدن" مال بزرگ تر هاست ولی "فراموش " کردن مال بچه ها.
وقتی یکی رو می بخشی ٬ باز حداقل ذره ایی ازون خاطره ی بد٬ ازون اتفاق توی ذهنت داری ولی بزرگ واری می کنی و طرف رو می بخشی ولی فراموشی نه .... دیگه هیچ چی ازون اتفاق توی ذهنت نمی مونه ......
من ازین نظر بزرگ شدم ٬ ولی ای کاش بچه می موندم و فراموش می کردم. کاش میشد فراموش کنم.
* خدایا! به من قدرتی ده تا فراموش کنم هر چیزی رو که باید بخشید.
** آرشیو برگشت ... با کمی تغییرات و حذف و اضافه!
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم آذر ۱۳۸۶ ساعت توسط
|